zondag 14 januari 2018

Ragfijn

Rag staat voor spinrag. De fijne, dunne draadjes die glinsteren wanneer er in de lente en herfst zonlicht op valt.

Dit is fijn, gesponnen werk,
breekbaar als elk ander soort draad:
Wol,
speeksel,
visdraad,
vriendschap.

Hoe verbind ik jouw leven met het mijne?
Of juist: hoe weef ik het weer los?

Waarom is onze draad zo dun
moet er telkens weer op gebalanceerd worden
vergeten en gekwetst
vergeven en
opnieuw getest

Waarom ben ik
zelf
zo moeilijk, lastig
houd ik me niet aan keuzes
die ik eerder maakte omdat, man, wat houd ik van zwart-wit.

Kan blijkbaar niet onthouden wat jou jou maakt,
niet accepteren welke sport
van de ladder
ik in jouw leven inneem

Dus is het weer zondag, en probeer ik in de leer te brengen
wat ik geloof
- liefde door oprechtheid en interesse voor jouw leven, mijn naaste.
Zo modder ik nog even voort
draadjes spinnend waarvan ik de betekenis nog niet ken

maandag 1 januari 2018

Living like Larry - 5x positief groen nieuws

Laten we 2018 goed beginnen: met positief groen nieuws! Er zijn altijd genoeg nare dingen te vinden in het nieuws, zeker op gebied van natuur en milieu. De vleesconsumptie neemt niet af, het ijs (permafrost) smelt sneller dan ooit en de revolutionaire Bitcoin kost bakken met energie.  Maar... toch zijn er zowel internationaal als persoonlijk genoeg lichtpuntjes te vinden!


1. Stitching rainforests together 


Een bijzonderk experiment in de regenwouden van Zuid-Amerika leidde tot positieve resultaten. Als rondom stukken illegaal kaalgekapt bos, de overgebleven stukken via kleine stroken weer aan elkaar verbonden worden, kunnen dieren elkaar weer beter vinden. Dit geeft dan ook meetbare resultaten! Dieren die dreigden uit te sterven als zij alleen het kleine 'eilandje' bos nog hadden, plantten zich ineens weer voort, als dat eilandje verbonden werd. Ze groeiden!
Reconnecting landscapes, zoals de onderzoekers het noemen, is een relatief goedkope oplossing. Het laat zien dat we om ontbossing tegen te gaan niet alleen maar dure oplossingen nodig hebben. Hoewel het nu nog vooral een (experimenteel) model is, heeft de apensoort Golden lion tamarine al laten zien dat het hen echt beter vergaat.



Bron

2. De Ja-Ja sticker


Yes! Een kleine actie die voor een heleboel papierbesparing gaat zorgen is nu echt definitief! Amsterdam gaat vandaag, 1 januari 2018, over op de Ja-Ja sticker voor de brievenbus. Dat betekent dus géén folders meer, voor niemand, tenzij je dat Echt Heel Graag Wil en er zelfs speciaal een sticker voor op je brievenbus plakte. Hiermee besparen we straks 36 kg papier per huishouden per jaar! Wat mij betreft prachtig, en ik hoop van harte dat het initiatief bevalt en heel Nederland straks over gaat.

Mocht je trouwens zien dat er nu ineens folders gedumpt worden, bijvoorbeeld op straat, dan kun je hier melding van maken.


3. Meer en meer beschermde gebieden


Ook in 2017 zijn grote stukken natuurgebied beschermd verklaard. Zo is het gelukt om in Papoea Nieuw Guinea een gebied ter grootte van 3600 km2 beschermd te krijgen. Hartstikke nodig, want dit stuk land bestaat voornamelijk uit regenwoud, dat at risk is om gekapt te worden voor veevoer of  palmolie. De gevaren zijn nog niet volledig geweken - mijnbouw is mogelijk toch toegestaan, omdat het niet genoemd is in de afspraken - maar het is zeker een grote stap in de goede richting.

Ook in Nederland maakten we afspraken om natuur beter te beschermen, in dit geval onder water: langs de Noordzeekust.

Bron

4. Een rechtszaak over luchtvervuiling


Hoewel de zaak uiteindelijk in hoger beroep toch verloren is, vond ik het maar wat dapper dat dit gedaan is: een rechtszaak tegen de Nederlandse overheid over luchtkwaliteit. Zoals je misschien (niet) weet, is de luchtkwaliteit in Nederland ronduit beroerd. Het niveau van fijnstof in de lucht die we inademen ligt in veel grote steden te hoog. Om dit terug te dringen, waren er afspraken gemaakt, die Nederland helaas niet behaald heeft. Fantastisch vond ik het daarom om hier aandacht voor te vragen met deze zaak.


5. Ecotourism is booming


Ja! Online en offline merk ik steeds meer bewustzijn over reizen, toerisme en de schade die dat kan aanrichten in de (natuur)gebieden waar we heengaan. Niet gek, en wat mij betreft heel positief, om te zien dat ecotoerisme steeds meer terrein wint.

 

Persoonlijke groene overwinningen

1. Minder energie verbruiken 

Dit jaar ben ik voor het eerst gaan samenwonen! Behalve een mijlpaal in onze relatie, ook een mooi moment om meer te leren over hoe zuinig ik nu eigenlijk ben. Ik zal een tipje van de sluier oplichten: ik heb zeker nog wat leerpunten als het gaat om zuinig omgaan met energie!
 
Mijn vriend en ik hebben allebei een nieuwe gewoontes aangeleerd dit jaar, de meeste daarvan behoorlijk milieuvriendelijk :-) Echt, we zijn allebei een stuk veranderd, ten goede.
De kroon op ons werk? Dat het energieverbruik van de woning waar hij eerst alleen woonde maar minimaal gestegen is. De definitieve cijfers volgen nog, maar het lijkt vooralsnog te gaan om 1,4 persoon in een 2-persoonshuishouden. Daar ben ik zeer tevreden mee!



2. Voor het eerst afvalprikken


Ik las toevallig gisteren terug dat dit zelfs een goed voornemen van me was voor 2017. Hoewel ik dit jaar niet veel geblogd heb, heb ik het wel genoemd. Onverwacht bleek het hartstikke leuk om samen met de buren te doen. Ja, je krijgt er na een tijdje wel kramp van in je handen, maar het is zó fijn om je eigen buurt wat schoner te maken.

3. Meer dan 100 stuks zwerfafval opgeraapt


Dit was nu eens een leuke challenge! Spontaan ontstond het idee in de nog wat koude maanden van afgelopen winter en toen ik eenmaal begonnen was, zou ik het afmaken ook.
Dankzij de fotootjes heb ik een leuk overzicht van welk afval dankzij mij in ieder geval niet in de Amstel beland is.


 

4. Koken


 Eén van mijn goede voornemens was een aantal lekkere, makkelijke én vegan recepten toe te kunnen voegen aan mijn reportoire. Ik ken behoorlijk wat lekkere gerechten, maar snel klaar zijn ze niet altijd (lees: meestal niet), en het gaat ook niet altijd om voedzaam avondeten voor meerdere personen.
In 2017 heb ik aardig wat uren in de keuken doorgebracht! Ik kan daardoor weer zeker 5 verschillende gerechten toevoegen aan mijn collectie, die voldoen aan alle bovenstaande eisen én makkelijk te koken zijn voor een groep van 6-8 man.

Bron: mijn keuken :-)



Nog niet gelukt, maar op de goede voornemens lijst voor komend jaar
- Meedoen aan de Beach Clean up tour in augustus
- Regelmatiger zero waste boodschappen doen bij lokale winkeliers of op de markt
- Zorgen voor een bloeiende moestuin op mijn balkon
- Een maand geen plastic gebruiken
- Vaker wildplukken - we hebben deze zomer zulke lekkere bramen gegeten!
...en wie weet, wat er verder nog op mijn pad komt!

Welke groene voornemens ga jij dit jaar nastreven?

zondag 26 november 2017

Groene dingen in oktober & november

Oktober begon stormachtig, maar werd daarna onverwacht nog heerlijk zomers. Inmiddels is november bijna afgelopen en moet ik er echt aan geloven: een dikke jas is verplicht; de dagen zijn donker en kort. Dat weerhoudt me gelukkig niet van een heleboel simpele groene dingen, die ik hier graag wil delen. Wie weet kan ik je inspireren voor de week die alweer klaarstaat!




Ik knutselde iets om mijn 'kantoorspulletjes' in te bewaren, regelde ecofriendly kraamcadeautjes en voor een Sinterklaasspel deed ik aan regifting. Ook ben ik aan iets heel nieuws begonnen: groen beleggen!

Plek voor pennen

Ik ben gek op stationary. Daardoor slingert er bij mij al snel van alles door het huis: fijne pennen en markers of stiften, maar ook een potloden, post-its en gummetjes. Tijd om daar een einde aan te maken, dacht ik na de zoveelste zondagmiddag opruimen. Wat zou nu eens een duurzame oplossing zijn?


Tadaah!


Dertig seconden scrollen op Pinterest en ik kreeg al een fantastisch idee. Natuurlijk! Ik had de perfecte oplossing gevonden. Even knutselen en hij stond al. En: twee vliegen in één klap: meteen kreeg ook dat prachtige cadeaupapier dat ik al een tijdje bewaarde een nieuwe functie.

Nodig:
- kartonnen bakje, grootte naar eigen voorkeur
- oude wereldkaart of kleurig gerecycled cadeaupapier
- evt. kartonnen schotjes of lege wc rolletjes.

Met kartonnen schotjes en lege wc-rolletjes zorg ik er voor dat de pennen in hun eigen compartiment blijven. Op de achtergrond trouwens de superfijne Ogreen plant, die de lucht zuivert. Hij hoeft maar eens per week water en staat er altijd mooi, frisgroen bij.



Groen in je vrije tijd


Wat een mooie weekenden waren er in oktober: ik maakte er dankbaar gebruik van. Alleen of samen met anderen spreidde ik een kleedje uit in parken in de buurt, om uren te lezen in de mooiste boeken. Jaaa, een leuke bijkomstigheid: ik ga dit jaar mijn Goodreads-boekendoel (challenge) zeker halen! Nog één boek en dan ben ik er.
Ik verslond o.a. Kom hier dat ik u kus van Griet Op de beeck, enorme aanrader!

En op regenachtige dagen? Toen heb ik binnen goed opgeruimd: ik leverde oude kledingstukken in bij de kringloop. Mijn vriend raakte geïnspireerd en sloeg ook aan het opruimen: dubbel winst! ;-) Ook vond ik een prachtig winters jurkje bij de kringloop. Je kunt er weliswaar wat 'pillen' van het dragen op zien, maar dat mag de pret niet drukken.



Duurzame kraamcadeautjes


Vrienden werden in oktober ouders van een prachtig jongetje! Wat kun je dan cadeau geven, als je groen bezig wilt zijn? Het kostte me wat tijd, maar na lang speuren in de kringloop vond ik het perfect cadeau. Een truitje in deze stijl, nog nauwelijks gedragen.

Waarom zou je per se alles nieuw moeten kopen? Ik weet het niet... maar toch voelde ik me een beetje bezwaard dat mijn cadeautje tweedehands was. Gelukkig bleek dat nergens voor nodig, het werd met veel plezier in ontvangst genomen.



Andere duurzame tip voor kraamvisite: kook voor de newborn ouders! Als je net een baby'tje gehad hebt ben je ontzettend druk. Werkelijk de hele dag ben je in de weer met luiers, borst- of flesvoeding, spuugdoekjes, slaapjes, huiltjes en wat al niet meer. Meer dan eens hoor ik dat een kopje nog warme thee echt uniek is in zo'n periode, laat staan een lekkere warme maaltijd...

Dus: waarom niet koken? Daar hebben de ouders veel meer aan op dat moment, dan aan een stuk speelgoed voor de baby (waar het bovendien nog te klein voor is ook).
Samen met mijn vriend besloten we dus ook maar maar meteen een maaltijd mee te nemen! Hierbij werd ik geïnspireerd door deze blogpost. Het was lekker, heel gezellig, én: ik hoefde ook niet in te zitten over het 'verstorende' of 'belastende' van mijn kraambezoek.

Tip
Babyspulletjes, vooral kleding, zijn vaak in ruime mate aanwezig in kringloopwinkels. De baby groeit namelijk als kool en kan daardoor de pakjes maar heel kort aan. Je hebt dus zeker kans iets aan te treffen dat zo goed als nieuw is!

Geen zin om zelf op jacht te gaan? Kleertjesdoos verzamelt en verkoopt tweedehands merkkleding voor baby's en kinderen. Kost ietsje meer dan de kringloop om de hoek, maar je hebt wel een merkitem dat zeker weten als nieuw is.


Bron

Groen... beleggen?!

Een groene bankrekening heb ik natuurlijk allang! Maar wat nu te doen met spaargeld, als je niet alleen maar wilt sparen? Yep, ik heb eindelijk gedaan waar ik in gedachten al heel lang mee rondliep... ik ben gaan beleggen!

Als student had ik chronisch geldgebrek, maar nu ik al een tijdje een Echte Volwassen Baan heb, lukt het me om te sparen. Soms is dat voor een mooie reis, maar ik wil mijn geld ook wegzetten voor later. Sparen leek altijd ideaal, maar de rente is eigenlijk... nul. Van verschillende kanten werd me gevraagd of ik niet, gewoon, voor de leuk, eens wat geld wilde beleggen. Ik weet niet of er een taboe rust op beleggen onder meisjes en vrouwen, of dat het echt een mannending is, maar ik hoorde er nooit een vriendin of kennis over. Vandaar dat het even kostte en ik me er echt in moest verdiepen. Maar inmiddels heb ik dan ook een heuse rekening om te beleggen. Wordt vervolgd!

Tip
Wil je je ook verdiepen in een rekening bij een eerlijke bank?
Gebruik de eerlijke bankwijzer! Zij schreven laatst ook deze interessante blog over de nieuwste campagne van de Rabobank. Beleggen gaat net weer een stapje verder, als er interesse voor is kan ik daar in de toekomst zeker een stukje over schrijven.

zaterdag 7 oktober 2017

De kilometers onder mijn voeten

Heerlijk: het is fris, ik start de ochtend weer eens in mijn roze hardlooptrui. Mijn enige hardlooptrui, want zelfs al loop ik 1000 km per jaar: duurzaamheid zit altijd in achterhoofd. Waarom zou ik meer dan twee, drie hardloopoutfits nodig hebben? Principes zijn niet alleen voor makkelijke tijden, maar voor altijd. En heb ik er last van? Eigenlijk niet eens. Ik was de kleding zelfs wat vaker met de hand, en varieer met hemdjes eronder, of in extreme kou in de winter met ook nog een hoodie erover.

Prachtig: het was nog twee weekenden zonnig. Het waren waarschijnlijk mijn laatste loopjes in korte broek dit jaar. De kilometers vliegen onder mijn voeten voorbij. Maandag, woensdag, zaterdag. Zondag, dinsdag, donderdag. Welke dag ren ik niet? Hoe lang wordt de duurloop dit weekend? Hoe laat gaan we straks rennen?, want ik moet mijn eten er op afstemmen.

Ongeduldig vragen vrienden, familie en collega's wat mijn volgende doel is. De marathon daar en daar? Mijn tijd op de halve verbeteren? Wat meer tien kilometer-wedstrijdjes gaan doen?
Ja, misschien ooit, misschien sneller dan verwacht zelfs.
Maar niets van dit alles is waar ik voor loop.

Ik loop voor de lucht. Voor de adem die het me schenkt. Als rust in de polder, adrenaline in de stad.
Om net voor de regen binnen te zijn, of alvast buiten. Ik ren in stilte of met muziek in mijn oren, waar zich desondanks gedachten en plannen doorheen boren.
Ik loop omdat het me goeddoet afgetrainde mannen in het park in te kunnen halen en dat tempo vast te houden. Ik ren omdat de spierpijn maandagochtend me herinnert aan een fantastische run in de duinen. Om me 's avonds laat doordeweeks nog even op de bank te nestelen voor rust en herstel.

Ik loop voor mij.

Als ik loop, dan vlieg ik
Dan is niets meer belangrijk, hooguit minuten per kilometer wanneer ik een record wil halen.
Het is mijn kans stress achter me te laten Zorgen verdampen als transpiratie in de zon. Ik richt mijn blik alleen nog op de weg, de natuur, de verte of het stoplicht. Armen langs mijn lichaam verstevigen mijn pas. Mijn vingers worden vlak, zijn aaneengesloten als ik mijn eindsprint inzet.

Soms even die uitgeputte blik op mijn horloge als het me te zwaar wordt, maar nooit spijt.

Nooit spijt. Alleen maar rust,
en kracht
en adem.



Bron

vrijdag 29 september 2017

Nachtdiensten in het ziekenhuis

Bron
Eindeloze uren en razendsnelle seconden. Soms gebeurt er niets, maar áls er iets gebeurt, sta je er soms zomaar alleen voor. Misschien moet je supervisor van ver komen, en stapt ze pas in de auto als je haar belt, zo om 2:33 uur. Of misschien slaapt je achterwacht wel in het ziekenhuis, en valt het mee.

Ik ben alweer een tijdje afgestudeerd en sindsdien werk ik als arts in het ziekenhuis. Gaaf! Ik vind het fantastisch. Patiënten beoordelen, op zoek naar een diagnose en daarna ook echt kunnen helpen met therapie. Dat ik bovendien de kans krijg om met zieke kinderen te werken, vind ik echt heel bijzonder. Je helpt een gezin in een moeilijk, kwetsbare periode, of dat nu 2 nachtjes is of wekenlang. Het betekent dat je 24 uur per dag, 7 dagen in de week beschikbaar moet zijn als ziekenhuis of spoedeisende hulp. En ja, daar horen ook nachtdiensten bij. Voor iedere arts.


Bron


Nachtdiensten, zeker in een vak met collega's zoals het mijne, krijgen ritme door eten. Ze drááien om eten, denk ik soms wel eens! Van handjes krakende ribbelchips om 00:45u naar chocolade rond 03:30u, tot een leeg gevoel in je buik als de collega's van de volgende shift 's morgens binnenkomen met dampende bekers koffie.
Nachten geven ruimte voor bijkletsen als er niets te doen is. Of samen mopperen op de postbode, die het overdag heeft gewaagd aan te bellen met een pakketje voor de buren. Terwijl jij probeerde voor te slapen voor je eerste van een reeks van zeven.

In de ochtend is het rillen van de kou, ook al is het hoogzomer, of juist toch zweten op de fiets naar huis, ook al is het herfstig fris. Vaak heb ik gedacht: verandert mijn temperatuurregulatie? Vaak krijg ik een energiestoot als ik uit het ziekenhuis naar buiten stap 's morgens, die algauw gevolgd wordt door een instorting als ik niet snel ga slapen. Naar bed na een nachtdienst doe ik trouwens nooit zonder ontbijt, want ik wil niet wakker worden van de honger om 13:00 uur, maar dit verschilt van persoon tot persoon.

De eerste nacht is altijd het zwaarst: je kunt dan 's avonds je bed niet uit komen.
Maar de tweede en derde nacht zijn niet minder moeilijk. Je moet jezelf dwingen iets sociaals te ondernemen: je voelt je geradbraakt, zelfs als je je feitelijk veel minder uren werkt dan een werkweek met dagdiensten. Je bent er ineens gewoon een stuk langer mee bezig: 's ochtends nog even afbouwen met ontbijt, en 's avonds tussen 20:00 en 22:00 uur aan het 'wachten' tot je weer weg moet.


Bron


Nachtdiensten werken: wat mij betreft echt een vak apart.
Het heeft zijn charme, maar kent ook enorme nadelen. Die nadelen heb ik zelf pas leren kennen nadat ik ook echt nachtdiensten ging werken als arts-assistent. Dat maakt dat ik dit stuk wilde schrijven.

Een ander motief was er ook. De Helweek. Een boeksensatie op allerlei blogs in 2015 en 2016. De auteur, mental coach van beroep, daagt je uit om uit je comfort zone te stappen en er een waanzinnig productieve week van te maken. Geen TV. Sociale dingen alleen 's avonds. Elke dag om 5 uur op. Gezond eten.
Klinkt goed, wat mij betreft.
Oja, én één nacht doorhalen. Met wat meer rustmomentjes op de dag erna.

Dat vond ik nou niet oké.
Een nachtdienst werken doe je uit compassie: ziek word je ook in de nacht. Opereren moet soms ook in de nacht. Politie, ambulance, meldkamer, machinisten: allerlei mensen werken verplicht in de nacht. Je doet het ook uit compassie met je collega's: het is niet gezond áltijd nachtdiensten te werken, dus je verdeelt ze met je team.
Je doet het uit nieuwsgierigheid: zou het waar zijn dat "grote trauma's" en "spannende dingen" alleen 's nachts gebeuren? (Antwoord: ja, wel vaker, maar nee, niet alleen maar)

Maar je doet het niet, écht niet, omdat je het "beste uit jezelf wil halen". Omdat je productief wil zijn. Tuurlijk, je kunt best productief zijn in de nacht: ik heb in nachtdiensten zowel blogjes als wetenschappelijke artikelen geschreven. Maar het is absoluut niet de beste tijd, voor je geest of je lichaam.

Hieronder vertel ik waarom.



Voeding

Mensen die regelmatig nachtdiensten werken, hebben meer kans op obesitas, ernstig overgewicht dus.1 Dat heeft verschillende redenen.
Zoals ik al schreef, eten veel mensen vaker, omdat dit de nacht een ritme geeft. Net als lunch en tussendoortjes overdag, heb je ook een voedingsritme 's nachts nodig. Maar... omdat je ook niet wakker wil worden van de honger wanneer je eindelijk mag slapen, en misschien ook thuis nog sociaal mee-eet, eet je in een week nachtdiensten algauw een stuk meer.
Bovendien wordt het door het snacken een stuk ongezonder (als je niet zelf je eten maakt zijn er 's avonds ook een stuk minder gezonde eetmogelijkheden op je werkplek!).
Tel daarbij op dat sporten lastiger wordt en dat je biologische klok (die verstoord raakt) ook invloed heeft op je metabolisme. Bam! Je moet wel erg sterk in je schoenen staan om al deze factoren te verslaan.

Mensen die nachtdiensten werken hebben, waarschijnlijk door een combinatie van factoren, meer kans op type 2 diabetes (suikerziekte).2 Daarnaast wordt er gespeculeerd over de grotere kans op allerlei soorten kanker, zoals borstkanker. Onderzoek naar nachtdiensten is echter lastig, zoals je verderop zult lezen.

Bron*


Hoe doe ik dit? Ik plan minder sociale afspraken in een nachtdienstweek en zorg er voor dat ik minimaal 1x ga hardlopen. Ik besteed dan geen aandacht aan snelheid of personal records, het gaat om het sporten. Ook fiets ik altijd naar mijn werk.
Mijn eten maak ik altijd zelf en ook 's nachts neem ik snackgroente en fruit mee. Sorry, ik ben dus niet de collega die 's nachts trakteert op chips. Al zal ik er misschien wel een handje van nemen als het me wordt aangeboden ;-)
Andere tips? Op Pinterest vind je er genoeg!


Slapen

Slapen in de eerste nacht doe ik niet, dat vind ik gevaarlijk. Je hebt vaak verschillende nachtdiensten achter elkaar en als je je ritme niet omgooit, blijf je de hele week 's nachts moe. Dat betekent dat ik de eerste dienst vaak lange tijd wakker ben. Gelukkig heb ik na een tijdje leren 'voorslapen'. Iedereen heeft hier zijn eigen voorkeur in, je wordt er gelukkig vanzelf beter in na een tijdje.

Door nachtdiensten wordt je slaap overdag (vanaf na de eerste nacht) gefragmenteerder en dat maakt het minder van kwaliteit. Hierdoor voel je je na verschillende diensten mentaal vaak erg moe.

Maar het fijnste? Elke ochtend al die mensen naar hun werk zien gaan en zelf lekker je bedje in kruipen. Hmm, heerlijk, vooral met goede gordijnen en stille buren :-)


Bron


Productiever?

De eerste uren van een nacht ben je vaak nog opgewekt. Maar 3-4 uur na je gebruikelijke bedtijd verandert er van alles. Je gaapt eindeloos, denkt trager, typt twee keer hetzelfde. Dit soort symptomen bestrijd je met koffie, en eten, maar dat wil niet zeggen dat je direct productiever wordt. Zelf heb ik veel meer moeite met motivatie in de nacht als het gaat om ingewikkelde taken. Makkelijke taken kan wel, daarom ruim ik vaak mijn mailbox op in een week nachtdiensten, of beantwoordde ik achterstallige mails.


Ongezond?


Onderzoek doen naar nachtdiensten is erg lastig. Niet iedereen vult de tijd eromheen hetzelfde in: de één stapt thuis direct zijn bed in, de ander heeft misschien een langere reistijd naar huis en blijft wakker tot de lunch, maar slaapt dan door tot 20:30 uur. Misschien werken mensen met een ongezonde leefstijl juist vaker in de nacht? Ik ken enkele verpleegkundigen die bijna alleen maar 's avonds en 's nachts werken... en herinner ik me nou goed dat zij allemaal rookten?

Er zijn ook andere geluiden. Sommige onderzoeken laten zien dat mensen die in ploegendienst werken zelfs minder vaak ziek lijken te zijn.3 En zelf kom ik er met mijn eigen tips & tricks inmiddels ook best goed doorheen.

Conclusie: zijn nachtdiensten tof, en zou ik jou ooit een helnacht aanraden?

Daar kan ik kort over zijn. Nee en nee.
Nachtdiensten kunnen een mooie ervaring zijn, zeker als je eens ruimte hebt te kletsen met een collega die je lang niet spreekt, of als je samen een ernstig zieke patiënt goed door de nacht krijgt. Nachtdiensten kunnen best prima, productief en gezellig zijn. Maar daar tegenover staan een omgedraaid ritme, lastiger sociaal leven en na een aantal nachtdiensten vermoeidheid en emotionele labiliteit, om nog niet te spreken van de nadelige effecten op je eigen gezondheid.

Helweek? Vooral doen als je er zin in hebt, maar zorg gewoon goed voor jezelf en laat die helnacht lekker zitten.



Bronnen
1. Peplonska, B. et al. Association of Rotating Night Shift Work with BMI and Abdominal Obesity among Nurses and Midwives. PLoS One (2015).
2. Pan, A. et al.  Rotating night shift work and risk of type 2 diabetes: two prospective cohort studies in women. PLoS Med (2011)
3. Venrooij T van. Werken in ploegendienst niet gerelateerd aan meer ziekteverlof. 14-02-2017. Nederlands Tijdschrift voor Geneeskunde

* Ik ben niet zo van de pakjes drinken en Cliff bars vind ik overrated als je kijkt naar prijs-kwaliteitverhouding en waste... maar deze foto toont een prima begin :-)

zaterdag 12 augustus 2017

Cityguide: Lissabon voor mensen met groene idealen

De Lisboa com amor 💛


Wat een heerlijke tijd heb ik gehad in Lissabon! Terwijl ik genoot van de zon en warmte, kwam ik handenvol inspirerende plaatsen, uitzichten, winkeltjes en mensen tegen. Zo kwam ik op het idee een stukje te schrijven over deze mooie reis. Opdat straks ook jij, lezer met groene idealen, weet waarom je met een gerust hart op vakantie kunt naar deze stad.



Er zijn vele manieren om over reizen te schrijven. De grootste impact heb je door (met stip op 1) je manier van reizen. Daarnaast zijn je activiteiten en eten belangrijk. Die laatste twee zijn eigenlijk ook je belangrijkste bezigheden op reis, en daarom focus ik me hierop.



Eten: van courgettebloem tot vegan empanadas!

 

Portugal lijkt op het eerste gezicht niet bepaald vriendelijk voor vegetariërs. Een vega optie ontbreekt regelmatig op de menukaart of bestaat simpelweg uit friet. Nu houd ik best van frietjes, maar die noodoptie kan altijd nog. De oplossing blijkt simpel: ga lekker uit eten niet in, maar buiten de populaire uitgaanswijk Bairro Alto! Daar is men helaas iets te veel bezig met de 'standaardtoerist', die op zoek is naar vis & steak.



1. A taberna da Rua das Floras

Dit kleine restaurantje was echt subliem!
Je bestelt als tafel meerdere petiscos, kleine gerechten die doen denken aan tapas. Voor twee personen raadde men drie gerechten aan.

Wij besloten alle vier de vega opties van de kaart te nemen en daar kregen we geen spijt van! Zo kregen we een overheerlijke salade van >4 soorten tomaat, deliciously grilled vegetables en gefrituurde courgettebloem. Oja, ze maakten ook nog eens een heerlijke alcoholvrije cocktail met citroenschuim.

Tip: reserveer! Dat doe je door langs te gaan op diezelfde dag. Het is bij dit uitstekende restaurant vrijwel onmogelijk om spontaan te gaan zitten. Wij reserveerden om 18:00u door gewoon langs te lopen en waren om 20:00u diezelfde avond welkom.


2. Vegan cappuccino & more

Onderweg naar hooggelegen wijk Alfama sloeg de honger toe. Ik vind het fijn thuis een lunch te maken, maar daar hadden we die dag niet aan gedacht... Niet zo handig, want de toeristische restaurantjes die we passeerden hadden op hun kaart als belangrijkste vega gerecht een omelet.

Door het winkeltje op de Rua da Sao Tomé 54* werd ik blij verrast. Op een hip krijtbord was te lezen dat we hun vegan empanadas konden snacken of meenemen. Perfecte timing! We aten ze op en dronken er de zelfgemaakte citroenlimonade, terwijl we heerlijk buiten zaten, op de stoep, aan het enige tafeltje dat de winkel had.

Op de kaart zie ik nu trouwens dat een klein stukje lopen verder een vegan restaurantje zit, Princesa do Castelo, dat uitstekende reviews krijgt.


3. Bossa is een jong restaurant dat ook al zo'n fijne verrassing was. Rustige bediening, zachte muziek, ontspannen sfeer en het belangrijkste: heerlijke gerechten (en sublieme toetjes!).

Dus wil je als vega(n) naar Lissabon? Geen zorgen, dat komt helemaal goed!


To do: ontspannen in prachtige parken

 

In elke reisgids zul je de hotspots in en rondom het centrum van Lissabon vinden: van de Rua Augusta tot Estrela en Belém. Dat zijn niet voor niets hotspots, ga ze zeker zien! Maar Lissabon heeft nog veel meer te bieden.

Hoewel het een grote stad is, met de gebreken die erbij horen, kunnen liefhebbers van dier & natuur hier ook hun hart ophalen. Verspreid door de stad zijn verschillende groene plekjes te vinden, waar je heerlijk kunt ontspannen met een boek op een kleedje. Of juist kunt genieten van je lunch op een bankje in de zon, terwijl je naar de dieren in het park kijkt.

Buig je ook eens over de vijvers, waar je gegarandeerd vissen, kikkers of schildpadden ziet.


Betaalde botanische tuinen zijn er ook, bijvoorbeeld Estufa Fria, Jardim Botanico d'Ajuda & Jardim Botanico Tropical. Het uitzicht bij Estufa Fria is gratis, en daar waren wij al heel tevreden mee. De gratis parken waar ik heerlijk ontspannen kon lezen, in gezelschap van een vis of schildpadje waren Gulbenkian Park, het park rondom Linha d'Água & Praca do Principe Real

Praca do Principe Real
is een schattig stadsparkje. Weliswaar piepklein, maar toch een uitstekende plek om even te schuilen voor de zon, of er juist van te genieten. Het park heeft op 2 hoeken een kleine kiosk, waar je terecht kunt voor koffie of vers sinaasappelsap. Iets duurder dan wanneer je het bij de bar in de buurt koopt, maar de jongen heeft dan ook een schattige spaarpot op de toonbank staan: a tip for a trip. En trouwens, het is er nog altijd goedkoper dan in de Nederlandse hoofdstad...

Vlakbij het Praca zijn ook allerlei hippe winkeltjes te vinden, die spullen verkopen van het kaliber: erg leuk, maar heb je zeker niet nodig. Vind ik stiekem toch altijd leuk om in te snuffelen, die hipsterzaken, al koop ik er (met mijn minimalistische insteek) nooit wat.


Veganism is not dead in Lisbon!

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Niet te missen in de omgeving


In Sintra (30 minuten met de trein) vind je verkoeling als het in Lissabon bloedheet is. In dit hoger gelegen gebied waan je je in een andere wereld, dankzij de lagere temperatuur en prachtige bossen. Die mag je echt niet missen, nu je zo dichtbij bent. Ook het Palácio da Pena in Sintra is een aanrader. Wij kochten geen toegangskaartje voor het paleis zelf, het park bleek al ontzettend mooi en gaf ook toegang tot vrijwel alles rondom het paleis. Mocht je er toch in willen, dan kun je ter plekke altijd nog een kaartje kopen.


Zoekplaatje!





















Houd je van surfen, dan zijn de stranden rondom Guincho dé place to be. Als je gewoon van het strand houdt ook, trouwens, maar kies dan liever voor Cascais.

Lissabon en haar omgeving hebben me echt positief verrast! Ondanks de soms lange zoektocht naar vega, lekkere én leuke restaurantjes heb ik het ontzettend naar mijn zin gehad.

Tot slot: is er nog iets dat je níét moet doen?


Ja, helaas wel.  Incidenteel worden in Lissabon nog stierengevechten georganiseerd in de Campo Pequeno. Daarnaast kun je dagelijks de arena en het mini stierenvechtersmuseum bezoeken. Zelfs al ga je maar één keer naar zo'n evenement: je geeft er een signaal mee af, namelijk dat nieuwsgierige toeristen bereid zijn te betalen om een stier te zien lijden. Uiteraard sta je niet achter stierenvechten (lees hier waarom niet), en raad ik je een bezoekje aan de arena dan ook af. 


* Niet terug te vinden op Google. Het is in ieder geval niet restaurant Tiagu's dat er naast ligt: daar lopen mensen vooral boos en ontevreden weg!  
** Bron foto's: allemaal mijn eigendom!